Trylogia Moon T.3 Przypomnij o nas gwiazdom

Średnia ocena: 4.7, liczba ocen: 3

• Ocena:
  ,, Było mi kurewsko ciężko, ale przecież nie mogłem powiedzieć tego głośno. Absolutnej szczerości z mojej strony doświadczyła tylko jedna osoba. I tylko ona potrafiła sprawić jednym spojrzeniem, że miękły mi nogi, a język się rozplątywał ".
  
  Miałam przyjemność zacząć lekturę od części trzeciej więc faktycznie wielu rzeczy tutaj nie wiem i nie znam powodu choćby rozstania wspaniałej pary o której od samego początku jest mowa. Jednak książka napisana jest z perspektywy postaci, więc wiemy co o całym zajściu myślą oboje. On z pewnością jest tutaj załamany i często to podkreśla. Wspomina ją jakby była ósmym cudem świata. Podkreśla, że tylko przy niej mógł się otworzyć i tylko ona mogła go zrozumieć. Każde miejsce mu ją przypomina, myśli napisane innym drukiem są bardzo romantyczne, pełne bólu i tęsknoty. Przed kolegami zgrywa twardziela, ale my wiemy, że taki nie jest. Gdy początkowo czytamy jej relację widzimy, że z pewnością nie powiela jego zachowania. Cieszy się z drobnych rzeczy, twierdząc, że dopiero teraz czuje się wolna. Za jej zachowanie miałam ochotę ją zrugać, lecz podkreśla, że każdy ma prawo żyć tak jak chce. To sprawiło, że nieco przestałam ją oceniać. Podejrzewam, że we wcześniejszych częściach dużo przeszła, dlatego teraz choćby podjęcie nowej pracy jest tu dla niej wyzwaniem. Ona pragnie się od czegoś uwolnić, lecz nie mówi nam konkretnie od czego. Z pewnością chciałaby nie mieć kontaktu z osobą z którą już nie jest, jednak to nie jest proste. Wcześniej tworzyli zgraną paczkę, więc nawet jeśli oni się rozstali, to reszta znajomych pozostała taka sama. Chwilami wydawało mi się, że będą robić wszystko by się nie spotkać, lecz los samoistnie sprawia, że pewnych rzeczy nie da się przeskoczyć. Chyba najbardziej bolesna jest ta sytuacja dla niego, gdyż on naprawdę chciałby do niej wrócić. Ale czy ona tego chce? Prawdopodobnie najgorszą rzeczą dla mnie było tu dowiedzenie się, że to nieporozumienie ich ze sobą poróżniło. Idzie za tym brak zaufania, który niestety bardzo często sprawia, że pary się rozstają. Autorka pokazała też pewne młodzieńcze problemy z odżywianiem, których mając nastoletnią córkę sama jestem świadkiem. Opowieść niebanalna, oddająca realistyczny pogląd na świat. Powiedziałabym nawet, że autorka śledziła losy młodzieży i na jej podstawie napisała trylogię. Według mnie każdy nastolatek powinien ją przeczytać, by zobaczyć, że choć nie potrafią dogadać się z rodzicami, to jednak nic nie zmieni faktu, że oni są i zależy im na ich dobru. Ciężko rodzicom przejść bunt nastolatka, kiedy zapominają, że sami też kiedyś nimi byli. Tutaj najdrobniejszy detal został mocno dopracowany, język przepiękny, trafiający do serca. Jest to młodzieżówka i charaktery postaci odpowiadają liczbie lat. Dla mnie jedynym malutkim minusem był mniejszy druk książki. Oprócz tego calutka trafiła w moje serce:-) Gorąco ją polecam, lecz może zacznijcie od początku serii, gdyż to, czego nam nie mówią, zdarzyło się właśnie wcześniej. (przyrodaz, 03.03.2023)

  Opinia niezweryfikowana zakupem

• Ocena:
  Kilka miesięcy temu rozpoczęłam przygodę wraz z bohaterami trylogii Moon i polubiłam ich bardzo. Teraz moje serce krwawi, że musiałam się z nimi pożegnać, ale jestem również szczęśliwa, iż mogłam wraz z nimi doświadczyć tego co ich spotkało. Zaletą serii jest autentyczność postaci, poruszone trudne i mega bolesne tematy jak i cudowny styl autorki, która przedstawiła historię w prosty i przystępny sposób.
  
  Maddy i Noah to ludzie, których los nie oszczędzał i pozwolił im przeżyć naprawdę traumatyczne chwile, z którymi przez długi czas nie potrafili się uporać. Niedopowiedzenia, brak szczerości jak i niezrozumienia spowodowały, że ta dwójka straciła ze sobą kontakt a to co ich łączyło odeszło w zapomnienie. Lecz czy aby na pewno?
  
  Dziewczyna nareszcie uporała się ze swoimi demonami i przezwyciężyła zaburzenia, które ją blokowały. Wolontariat i praca z dziećmi cierpiącymi na to co i ona dodała jej sił, uodporniła i pozwoliła na wewnętrzną przemianę. Z zacofanej, niepewnej osoby stała się zupełnie inna, a konfrontacja z Aidenem otwiera jej oczy na pewne sprawy.
  
  Noah po powrocie z Nowego Jorku żyje swoim życiem, ale dręczą go koszmary senne, które próbuje zagłuszyć nauką, sportem i pomocą innym. Mimo, iż unika kontaktów z Maddy, to dzięki wspólnym znajomym, co jakiś czas się widują i rozpoczynają na nowo wspólną komunikację. Czy będą w stanie wyjaśnić sobie to co spowodowało, że dwa kochające się serca zostały rozdzielone?
  
  Uważam, że jest to historia wartościowa, pouczająca i może być bardzo pomocna nie tylko młodzieży, ale także i dorosłym. Pisarka w genialny sposób odsłoniła tematy, o których wiele z nas nie ma pojęcia lub nie zdaje sobie z nich sprawy.
  
  Bohaterowie wykreowani są tak, iż czytelnik uosabia się z nimi i przeżywa to co oni. Wrażenia jak i silne emocje są wszechobecne z nami od samego początku i trzymają mocno w swych kleszczach praktycznie do samego końca.
  
  Czy ta opowieść kończy się szczęśliwie, a może rozrywa bezlitośnie serce na strzępy? Nie zdradzę, sami się przekonajcie. Myślę, że zachwyci was ta książka, oczywiście wzruszy nawet do łez i wciągnie tak bardzo jak i mnie. Nie mogłam się oderwać od lektury i nadal o niej dużo rozmyślam.
  
  Moi drodzy nie zwlekajcie! Sięgnijcie po trzeci tom lub całą serię jeśli jej nie znacie. Satysfakcja jest gwarantowana. Zapewniam to ze szczerego serca, a gwiazdy pod, którymi obiecali sobie tak wiele Maddy i Noah to wam potwierdzą. Polecam i czekam na wasze opinie. Chętnie dowiem się czy jesteście fanami serii Moon. (izzi.79, 02.03.2023)

  Opinia niezweryfikowana zakupem

• Ocena:
  "Przypomnij o nas gwiazdom" jest trzecim i zarazem zamykającym tomem cyklu Trylogia Moon. Dwie poprzednie części zrobiły na mnie dobre wrażenie. Nie inaczej było i tym razem.
  
  Sylwetki bohaterów w dalszym ciągu są realistyczne. Zdążyłam się do nich przyzwyczaić i ciężko jest się z nimi rozstać. Weronika Schmidt pięknie opisała wewnętrzne przeżycia bohaterów. Wszystko to, co czują Noah i Madison, bardzo szybko przechodzi na czytelnika. Zwłaszcza że jest to prawdziwe i szczere. Warto zwrócić uwagę na przemianę, jaka zaszła w Madison. Jestem z niej dumna. Dziewczyna dojrzała, stała się bardziej pewna siebie, odważna i wreszcie szczęśliwa. Ale czy u boku Noah? Właśnie, co do Noah... no cóż. Tu nastąpił kompletny zwrot, po prostu wycofał się, co kompletnie mnie zaskoczyło. Uwielbiam tego chłopaka za jego oddanie, cierpliwość, wyrozumiałość, ale powinien też myśleć o sobie. Czy zdecyduje się powiedzieć, czego tak naprawdę pragnie, o czym marzy i jakie są jego cele? Przekonujemy się, jak ważna jest rozmowa, która otwiera wszystkie drzwi. Przede wszystkim te do serca drugiego człowieka.
  
  Ponownie otrzymujemy powieść obfitującą w paletę emocji. Na pewno uśmiechnięcie się, jak i wzruszycie. Jednak ta część tchnie nostalgią, tęsknotą i poważniejszymi tonami, z wyczuwalnym bólem. Wyraźnie widać, że fabuła została dokładnie przemyślana, każdy najdrobniejszy wątek, sytuacja wyjaśnione i domknięte. Poza tym nic w tej historii nie dzieje się bez przyczyny, każdy problem miał swój początek i podłoże.
  
  "Przypomnij o nas gwiazdom" to historia dwójki młodych ludzi zapisanych sobie w gwiazdach. To powieść o przyjaźni, pierwszej miłości, którą nie tak łatwo zapomnieć oraz istocie szczerej rozmowy. To książka, która skrada serce. Sprawdźcie, czy zawsze warto dawać sobie drugą szansę. (sza_teraz_czytam, 04.02.2023)

  Opinia niezweryfikowana zakupem